วันจันทร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2554

Spring/Summer 2012 : Dolce & Gabbana


ถ้าจะทำเสื้อผ้าให้ดัง..มักมีทางเลือกแค่สองประเภท ประเภทแรกเป็นอาร์ต..ไม่เน้นขาย ประเภทหลัง..ข้าย..ขาย..ไม่เน้นอาร์ต..5..5..5 ซึ่งฝรั่งเศสเลือกที่จะเป็นประเภทแรก ส่วนอิตาเลี่ยนเลือกที่จะเป็นประเภทหลัง เสื้อดีไซน์เนอร์อิตาเลี่ยนมักมีคนบอกว่า.."ไม่ไปไหน" ก็จะให้เขาไปไหนล่ะค่ะ?..5..5..5 ประเทศเขาอยู่ในกลุ่มที่สามารถจับโลกแฟชั่นให้หันซ้าย..หันขวาได้ตามคำสั่ง


แฟชั่นของอิตาลีและฝรั่งเศส(จริงๆต้องรวมอังกฤษด้วยน่ะ..5..5..5) มีรากฐานที่แข็งแรงมั่นคง เพราะเขาช่วยกันสร้างให้มันแข็งแรง ทั้งรัฐบาลและเอกชน การทำแบบนี้ได้เพราะประชากรโดยรวมมีความเข้าใจในเรื่องแฟชั่น เสื้อผ้าของดีไซน์เนอร์อิตาเลี่ยนส่วนใหญ่มักได้แนวคิดหรือแรงบันดาลใจมาจากหนังอิตาเลี่ยนเก่าๆ


การที่เราชอบแบรนด์อะไรซักแบรนด์ คนอื่นเป็นยังไง..ดิฉันไม่สามารถทราบได้(ก็..ดิฉันไม่ใช่ผู้วิเศษ..จะได้รู้ไปหมดทุกอย่าง..5..5..5) โดยส่วนตัวดิฉันนั้นไม่ได้ชอบไม่หมดทุกอย่างหรือทุกครั้งที่มีโชว์ อย่างโชว์ของ"Dolce&Gabbana"ซีซั่นนี้ดิฉันดูจบเมื่อคืน ก็มีความคิดในใจขึ้นมาทันทีว่า.."ฟินาเล่ต้องเป็นชุดคอนเสิร์ทครั้งต่อไปของใครซักคน.."Madonna"..หรือ.."Kylie"..5..5..5" ส่วนฉากนั้น..สวยน่ะ..แต่ทำให้ดิฉันนึกถึงโชว์ครั้งสุดท้ายของ"Kenzo"จากฝีมือของ"Antonio Marras"

Picture : Vogue , Style Bistro

ไม่มีความคิดเห็น:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...