วันพฤหัสบดีที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

เมืองจีนในเวลา 5 ชั่วโมง

ดิฉันไม่เคยไปเหยียบเมืองจีน ไม่ว่าจะเมืองไหนก็ตาม..แม้แต่ลูกค้าขอให้ไป..ก็ไม่ไป คราวนี้ได้เหยียบปักกิ่งสองรอบ เพราะต้องไปด้วยสายการบินแห่งชาติของจีน นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เคยใช้บริการเหมือนกัน ถ้าต้องให้คะแนนบริการสายการบินนี้ จากเต็มสิบ..น่าจะติดลบร้อยสิบ โชคดีที่ไฟลท์สุดท้ายที่กลับมากรุงเทพ กู้หน้าไม่แย่เหมือนสามไฟลท์แรก ไม่งั้นคงติดลบสาม..สี่ร้อยคะแนน..5..5..5


ไอ้จะนั่งแช่อยู่สนามบินปักกิ่งโดยที่ไม่กินไม่ซื้ออะไรเลย คงไม่ใช่นิสัยดิฉัน..ว่าแล้วก็ไปแลกเงินหาท่านประธานเหมามาอยู่เป็นเพื่อนกันอดตาย หนึ่งพันบาทไทยแลกมาได้แค่143หยวนกับอีกนิดหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าเดินลอยๆไม่มีหลักประกันความหิว เนื่องจากในสนามบินใช้เงินได้อยู่สองสกุล..หยวนกับดอลล่าร์


ว่าแล้ว..ลองชิมอาหารจีนดีกว่า เอาแบบง่ายๆ..เพราะแค่ง่ายๆก็เลือดสาดแล้ว ก็นี่มันสนามบินนี่นา..จริงไหมค่ะคุณ? แล้วอยากรู้นักว่าอาหารเมืองจีนที่ใครๆว่าแย่..ทั้งจืด..ทั้งมัน..มันจริงไหม? ว่าแล้วก็เข้าไปสั่งมากิน ทั้งจืดและมันอย่างที่เขาว่า..แต่มันไม่แย่ เพราะผักทั้งแตง,แครอท,ฟักนั้นสดกรอบ ปลา,กุ้งไม่คาวชิ้นใหญ่เต็มคำ และไม่มีรสผงชูรสมารบกวนจนรสชาติผิดปกติ


ทานข้าวเสร็จชวนท่านประธานเหมาไปเดินดูหนังสือ ดิฉันชอบซื้อหนังสือใครๆก็รู้ ยิ่งมาเมืองที่ไม่เคยมามาก่อนยิ่งอยากซื้อใหญ่ โดยเฉพาะหนังสือแฟชั่นชาย อืม..ม..มีวางอยู่ในร้านหนังสือกี่ร้าน..กี่ร้านก็แค่สามเล่มนี้ หน้าตาไม่ชวนซื้อทั้งสามเล่ม..5..5..5 สไตล์ลิ่งหนังสือแฟชั่นจีน น่าจะอยู่ตรงกลางระหว่างสิงค์โปร์และใต้หวัน คือเอาผู้ชายมาถอดเสื้อเข้าช่วย แต่บางทีก็..ช่วยไม่ได้มากนัก เมื่อต้องตัดสินใจซื้อ..หูย..ไม่ต้องให้ทาย ใครๆก็คงเดาได้ว่าดิฉันคงต้องซื้อหนังสือ"Men's Health" ยังไงคงต้องมีอย่างอื่นให้ดู..น่าก็ยังดีกว่าซื้อปก"เจ๊หลิว"หรือหน้าปกนักธุรกิจหน้าแบนเป็นหมั่นโถว..จบดื้อๆตรงนี้แล้วกัน

ไม่มีความคิดเห็น:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...